Dood spoor

zittend op een dood spoor

alsof ik hier al lang

niet meer thuis hoor

houdt iets mij evengoed

op de been

liefde misschien

toch voel ik mij alleen

aanhoudende leegte

blijft zo sterk

is dit de beloning

voor jarenlang zelfwerk

waar blijft het wonder

de doorslaggevende trap

onder mijn donder

Laat mij

ik ben weinig sociaal

voor mij geen samenzijn

met allemaal

ik pas er niet thuis

liever ben ik op mezelf

in mijn eigen huis

ik stuit op onbegrip

niemand krijgt op mij

echt eens grip

ik moet worden als hun

want zoveel alleen

dan mis ik toch alle fun

ik doe wel eens wat

met vriendinnen of familie

maar ben het gauw zat

ik hoef niet anders te zijn

rust in mijn leven

dat vind ik juist zo fijn

ik wil nooit veranderen

om te voldoen

aan verwachtingen van anderen

Een kind

ik was een kind

dat nog een leven

voor zich had

een kind

toen jij mijn vrijheid

hebt gejat

een kind

verdomme

besef je dat

Onkruid vergaat niet

op momenten

zoals deze

voel ik mij

waardeloos

verdrietig

boos

verschrikkelijk

machteloos

iets dat

nergens bij hoort

onbegrepen

nooit gehoord

randdebiel

volledig

gestoord

een grote

mislukking

onhebbelijk

ding

gevangen

in verdrukking

zo dat is er

ook eens uit

nu kan ik weer

vooruit

Chemo

het begint

appte je vandaag

jouw haar

het valt nu uit

straks is je hoofd

alleen nog

kale huid

ik moet het

toch even

laten bezinken

en ondertussen

wat traantjes

wegpinken

Gesterkt door het leven

soms speelt de vraag

wie ze geworden was

als dat niet gebeurd zou zijn

dan keert ze terug

naar het heden

spreekt zichzelf streng toe

ik ben uniek sterk en prachtig

mede dankzij mijn verleden

Toedeloe

de knoop is doorgehakt

ik ga emigreren

mijn spullen zijn ingepakt

lang heb ik twijfels gehad

omtrent mijn vertrek

maar nu ben ik het echt zat

de drukte overal op straat

of het eeuwige

nietszeggende gepraat

nee dat was nooit mijn ding

teveel prikkels

die ik dagelijks opving

daarom pak ik mijn biezen

want zeg nou zelf

wat heb ik te verliezen

mijn vriend wil ook mee

hij houdt van mij

dus gaan we met ons twee

vandaag gaat het gebeuren

als we straks daar zijn

zie ik mezelf al opfleuren

eindelijk krijgen wat ik wil

op deze zaterdag

1 april

Niets is wat het lijkt

twee jonge meisjes

maken selfies op een bankje

mooi en naïef

ik wil tegen ze zeggen

luister eventjes

naar mij alsjeblief

kijk goed uit

niets is wat het lijkt

ook degene op wiens

toestel jullie foto

straks prijkt

ga nooit zomaar mee

met een vreemde man

kijk niet zo

alsof jullie denken

wat weet jij er nu van

dit zal ik eens vertellen

veel te veel

het is daarom

dat ik mijn woorden

graag met jullie deel

ik wil alleen zeggen

pas goed op

een stomme misstap

zet prille levens

voorgoed op zijn kop

in werkelijkheid

ben ik de meisjes

zwijgend voorbij gelopen

en probeer ondertussen

het allerbeste

ervan te hopen

Mooie herinneringen

mooie herinneringen

blijven eeuwig goed

niets dat daar heden

nog afbraak

aan doet

mooie herinneringen

voelen veilig aan

in gedachten kun je

ten alle tijden

ernaar terug gaan

mooie herinneringen

zijn een zekerheid

als je in het nu

onder vele

onzekerheden lijdt

mooie herinneringen

oneindig trouw

ze vormen je leven

maar vooral

ook jou

Losgaan

die drang

waarin je alles

omver wilt smijten

het meubilair

en de gordijnen

aan stukken rijten

volledig losgaan

op je huisraad

hopend dat het

daarna weer

even beter gaat

en iemand die dan

liefjes zegt

ga nu maar zitten

ik zet de boel

wel voor je recht

Lente wens

ik wens deze lente

kalmte in de chaos

felle zonnestraaltjes

in dit donkere bos

of simpelweg

een beetje rust

om terug te vinden

die echte levenslust

Ontmaskerd

en plots

vertel je mij

wat niemand ziet

achter jouw blijheid

schuilt een groot verdriet

Geven

wat ik

even zeggen wou

als er iets is

dat ik jou

het allerliefst

zou willen geven

dan is het

leven

Maar maar

maar maar maar

wat ben jij me toch

een exemplaar

Verlos jezelf

luister even heel goed

naar wat ik zeg

ga jezelf eens eindelijk

uit de weg

Cirkelen

ik cirkelde

almaar

in het rond

zonder dat ik daar

iets nieuws vond

want ik cirkelde

almaar

in het rond

ik cirkelde

almaar

in het rond

zonder dat ik daar

iets nieuws vond

want ik cirkelde

almaar

in het rond

ik cirkelde

almaar

in het rond

zonder dat ik daar

iets nieuws vond

want ik cirkelde

almaar

in het rond

ik cirkelde

almaar

in het rond

zonder dat ik daar

iets nieuws vond

want ik cirkelde

almaar

in het rond

ik cirkelde

almaar

in het rond

zonder dat ik daar

iets nieuws vond

want ik cirkelde

almaar

in het rond

ik cirkelde

almaar

in het rond

zonder dat ik daar

iets nieuws vond

want ik cirkelde

almaar

in het rond

Ergens ver weg

ergens ver weg

van mijn hoofd

daar waar gedachten

worden uitgedoofd

een weldadige rust

die zoveel moois belooft

er is een stukje in mij

dat daar nog in gelooft

ergens ver weg

De knuffel

gebroken

nee

kapot

finaal klote

geestelijk

verrot

hij 

komt

een knuffel

geven

wekt mij

opnieuw tot

leven

Trekken en duwen

soms trok ze

het niet meer

en duwde dan

voorlopig weer

Hoofd vol timmermannetjes

in mijn hersenen

nog steeds

getimmer

laveloos weekend

doen we

nimmer

Verstoppertje

soms ben ik zo bang

dan wil ik mij

voorgoed verstoppen

achter het behang

Blijven lopen

ik zag geen weg meer

maar ik liep

en ik liep

er was geen weg meer

maar ik liep

en ik liep

totdat de weg

zichzelf schiep

Vertrouwen

onwetendheid

waarop je tracht

te bouwen

onzekere hoop

in monsterlijke

klauwen

deze oerkracht

genaamd

vertrouwen

Sterk verlangen

een sterk

verlangen

naar de dag

waarop de zon

weer volop

schijnen mag

waar geen

ziektes bestaan

levens 

die rustig 

verder gaan

Achter de brug

ze vindt zichzelf

nooit terug

verdwenen als ze is

verwatert

achter de brug

Daar ben je

ze zuchtte

waar ben ik

toch gebleven

en toen vond ze

zichzelf midden

in het leven

Wijn graag

ik drink graag

een wijntje op zijn tijd

heerlijk zoals

dat druivenvocht

mij bevrijd

ik drink graag

een wijntje op zijn tijd

na wat slokjes

ben ik plotsklaps

al mijn zorgen kwijt

ik drink graag

een wijntje op zijn tijd

tot mijn kop

in de wc pot eindigt

want dan heb ik spijt

Laat ze maar

Telkens als ik in

Die grijze mist keek

Dacht ik

Er komt een dag

Waarop ik breek

Dan lukt

Het leven mij

Niet meer

Het is te hopen dat

Ik langzaam leer

Nare gedachten

Kunnen geen kwaad

De veronderstelling

Dat ik er iets mee moet

Is wat mij schaad

Ik wil ze laten

Voor wat ze zijn

Ook al vertellen

Ze een hoop verhalen

Die zijn niet fijn